• Verzending binnen 1-5 dagen
  • Check op onze social media of er een kortingscode actief is!

Feelings

Gepubliceerd op 20 augustus 2020 om 21:19

Hi!


Daar benne we weer.

Ja soms zou ik er om heen willen draaien of het onderwerp juist wil vermijden maar ik merk dat ik dit juist niet kan en moet doen.

Aldus mijn persoonlijke ervaring rondom
COVID-19  

Ik ben all about allignment aka dat wat op het moment voor jou bestemd is en in lijn staat met je bewuste of onbewuste doelen. 

Niet dat ik alles zonder slag of stoot doorloop en alles perfect gaat zoals zou kunnen gaan.. Maar wanneer ik iets intuïtief ervaar dan kan ik er niet meer om heen. Misschien ken je het wel, dat je redenen en manieren zoekt om iets te vermijden of uit te stellen en uiteindelijk staat het weer pal voor je neus. 

Dus ja..You can run, but you can't hide.

Klinkt super dramatisch, maar ik hou van woordspeling en het maken/uitleggen van kanttekeningen..vandaar :D

Ik zit dus in een fase waar ik ontzettend uitgedaagd word om de focus van mijn dagelijkse leven en persoonlijke doelen naast de moeizaamheden hierbij in balans te houden. 

Sinds maart, aldus het bijna permanente verblijf van COVID-19 in ons land is, werk ik thuis. 

In het begin vond ik dit heerlijk!

Want zolang ik het mij kan heugen, heb ik werk en het volgen van onderwijs altijd gecombineerd.

Ook tijdens mijn zwangerschap én nadat mijn zoon geboren was. 

Ik kan dus wel zeggen dat ik druk bezig ben geweest en alle lasten en verantwoordelijkheden op mij terecht kwamen voornamelijk als 'bijna cliché' alleenstaande moeder. 

Daarbij niet te vergeten dat ik het mezelf ook niet makkelijk heb gemaakt met mijn hoge wensenlijstje.

Dus dit thuiswerken was een van de weinige langdurige periode's waar ik eindelijk veel thuis kon..oh correctie.. moest zijn.

Maar wat een ramp was dit!

Het samen thuis zijn was een verademing, maar alles erom heen en de druk die naar mijn idee opgevoerd werd was een ver-schrik-king.

Zowel mijn zoon als ik zelf, hebben een vast structuur nodig. 

Dit structuur kwam pretty much helemaal te vervallen en had een andere vorm van houvast nodig. 

Ik met mijn ADHD, had veel moeite om met de snelheid om mij heen mee te gaan. Naast alles in stand te houden wat al stond. Hierbij heb ik het over de dagelijkse dingentjes zoals, ochtendrituelen, vastigheid in wat ik eet en drink, tijden van koken en huishouden, activiteiten, het naar bed gaan. 

Ik merkte daarnaast dat ik erg moe was, angstig, uit mijn doen en heen en weer schommelde in mijn hormoonhuishouding, want zowel PMS (Post Menstruation Symtomes) als mijn schildklier die niet meer functioneert
( dit is weer een ander verhaal, die komt vast nog wel te spraak) speelden weer op in de disbalans, naast ik ook weer met bloedarmoede rond liep.

The perfect cocktail voor..moe en sjaggo zijn. En geloof me ik was me een partij moe en sjaggo voor een langere periode.

Oh ja en dan ook gewoon 24/7 in huis met je oh zo energieke lieve zoon die mij gevoelsmatig uit verveling en wanhoop opslokte gezien er niemand in of uit mocht. 

Net als de "rest" van de wereld, was er voor mijn zoon geen school, geen vriendjes geen sport of buiten activiteiten, maar gewoon hij, schoolwerk, wat creatieve activiteiten én zijn PlayStation. Naast de schuld die ik zo nu en dan voelde als moeder, over dat ik mijn zoon en mezelf niet kon enthousiasmeren om er toch meer uit te halen dan er in zat.

Ik gaf mij er aan toe , dat dit het gewoon was voor nu, terwijl zijn school en mijn werk gewoon door gingen. 

Achteraf gezien, had ik echt even de tijd nodig om het hele gebeuren rondom COVID te processen, waar sta ik in dit verhaal, wat geloof ik wél en wat absoluut niet, wat kan ik hiermee en wat verlang ik van mezelf, dit was nodig om de situatie uiteindelijk te accepteren en eruit te halen wat erin zat, zoals: meer ontspanning, meer tijd voor zowel mijn zoon als mezelf maken, minder haasten, meer de dingen doen waar ik blij van word zoals lezen, onderzoek doen, zingen,. mediteren en meer samen ondernemen (binnenshuis weliswaar) want oh ja..mijn auto had ook een groot defect die periode. 

Ik besef me dat mijn situatie zowel vóór als nadelen met zich mee bracht en ik me ook zeker besef dat het vélén malen slechter kon. Maar ja ieders huis heeft zo zijn "kruis"  zoals ze dat zeggen en mijn kruis voelde echt wel even zwaar aan toen.

En toen mijn zoon weer eenmaal naar school ging, naast dat ik meer de focus legde op waar die angsten en disbalans nu vandaan kwam, werd dit "kruis" weer een stuk lichter. Ik verlegde mijn focus van het probleem naar de oplossing. Dit klinkt super simpel, maar het is een proces van bloed, zweet en tranen. Ik zou je graag tot in de details willen vertellen hoe ik dit heb aangepakt, maar boy..dit kost meer tijd dan het lezen van een Blog. In ieder geval zijn er boeken die mij hierbij hebben geholpen zoals "Het herontdekken van het ware zelf " van Ingeborg Bosch en "Chakra's ontcijferd" van Ambila Wauters. 

Dit inspireerde mij waardoor ik weer meer in mijn kracht kon staan.

Vroeger haatte het woord ik structuur.

Ik associeerde dit met controle en niet flexibel kunnen zijn, nu denk ik..Thank God! voor structuur. Make things so much easier.

De situatie van COVID had mij even gedesoriënteerd. Ik was even kwijt wat nu mijn doelen in dit leven zijn en hoe ik gefocust kan blijven, zonder lam geslagen te worden van overweldigende emoties, weggevallen structuur, angsten en de disbalans in mijn hormonen, die Oh zo vaak onderschat worden! 

Ik kan de COVID situatie zien als iets wat niet leuk is, maar ook als iets waar ik mijn voordelen uit heb kunnen halen en nog steeds haal. De COVID situatie spoorde mij weer aan stil te staan bij mezelf, dieper te kijken binnen mezelf en mijn zoon, naast de flexibiliteit die het met zich mee brengt in mijn situatie.

Ik had het natuurlijk liever anders gezien, maar ja, het is nu wat het nu is en daar kan ik liever het beste van maken.

Ik ervaar nog wel veel onstuimige situaties rondom de wereld en ook nog in mezelf, maar ik ben er van overtuigd, dat het thuiskomen in mezelf, de basis is van het om kunnen gaan met mezelf in/en lastige situaties.

"Perception in reality" wordt er gezegd.

En alhoewel perceptie afhankelijk is van zovele factoren zoals: opvoeding, ervaringen, kijk op de wereld, angsten en verlangens etc. is dit wel iets wat in jezelf ligt en je deze ten alle tijden met de juiste know how en what, kan onderzoeken of bijsturen, als je hier de behoefte naar heb of er de baat van in ziet. Daarom ben ik er van overtuigd, dat we echte alchemisten zijn en onze persoonlijke situatie én onze reactie op de situatie in de hand hebben.

Natuurlijk kun je niet alles bepalen of sturen maar een invloed hebben op je eigen gemoed en mindset is een gegeven. Dat is iets waar ik me iedere dag weer mee bezig houd. De ene keer meer dan de andere, tja Life..all about BALANCE.

Ik hoop dat je heb genoten van mijn schrijven. Tot snel weer !


Peace n'd Love 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.