• Verzending binnen 1-5 dagen
  • Check op onze social media of er een kortingscode actief is!

Zeilen, met vreemde?

Gepubliceerd op 17 september 2020 om 21:30

Het is bij mij 00:36 en ik lig op bed op een boot met twee wildvreemden en ik wil naar huis. Ja, ik heb een hele spannende keuze gemaakt.. En dat is dat ik mee ben gegaan op een vaar tripje in het Oh Zooo:o? mooie Friesland. Het varen is nieuw voor mij en Friesland ook en dat is het leuke stuk.


Einde..


Flauhaauww.

Maar wat ik hier nou spannend aan vond is dat het dus met twee wildvreemden was. Ik ken zowel hen als hun manieren niet en wie weet of we wel met elkaar om kunnen gaan.

Maar okey. Een wat hulpbehoevende dame van in de 80, die ik via via heb leren kennen wilde graag nog een keer varen. Dit zou haar laatste vakantie zijn, wilde graag nog even genieten ondanks de hinderenen COPD Gold 4 en had niemand om met haar mee te gaan. Ze gaf aan al 5 maanden thuis te zitten, amper buiten te komen en ze vroeg of ik mee wilde. Ik dacht..hmm wat kan het kwaad?

Ik ben dan ook wel benieuwd naar mezelf in verschillende situaties en wilde de uitdaging aan gaan. De derde persoon kwam er onverwachts, overrompeld en drie dagen voor vertrek bij, dus nadat we geboekt hadden en afspraken hadden gemaakt. Dit is een gezellige flamboyante man met een klein prettig gestoord steekje los, denk ik. Hij ging mee vanuit het praktische redenen

Ik zelf vond dit niet fijn, omdat zij al onbekend voor me was en naarmate ik meer met de dame in contact was, vroeg ik me af of ze nu wel zo gezellig en aardig was. Nu was er nog een persoon bijgekomen waar ik samen mee zal zijn voor een korte tijd.

Naar mijn idee kon ik moeilijk meer nee zeggen omdat nu alles al vast stond en besloot maar met de flow mee te gaan.

Met de wetenschap in gedachte dat dit goed mis kon gaan, hoe frikking spannend ik dit ook vond.

Door de corona periode zijn boten in het algemeen..geen idee hoeveel verschillende boten er zijn..uitverhuurd. 

Ja massaal vieren we de vakantie lekker in ons kikkerlandje en dus ook aan het water. Toch lukte het ons om een motorboot te huren voor een lang weekend van zaterdag tot dinsdag.

And off we'd go. 

Ik wist wel dat de dame een beetje een mopperkont kon zijn en soms wat star is naar mijn idee.. Maar kon er wel mee omgaan, dacht ik. Ik had nu al ja gezegd.

Mezelf ervan overtuigen dat ik dit kan en flexibel ben in de omgang met verschillende mensen. Tja dan kom ik mezelf nu toch even tegen.

Dus de rit met de auto naar Friesland toe verliep lekker soepel..maar het moment dat we in de boot zaten en het liep niet helemaal lekker sloeg de bui om. Mevrouw die overigens een schatje is, heeft veel lichamelijke klachten en heeft een toch wel serieuze eutenasiewens. Zij wilde nog graag nog een laatste vakantie ervaren. Ze is té pienter, levendig en tijdloos.

Helaas raakte ze in paniek en voelde zich overgeleverd aan ons zoals ze zei en begon met snauwen, commanderen, rot opmerkingen te maken en KLAGEN. Dit niet even, maar de hele dag; Letterlijk.

Ze bleek overduidelijk geen vertrouwen meer in in ons te hebben, gezien ze vertelde er klaar mee te zijn. Het kwam er op neer that we niks goed konden doen en hadden gedaan! 

Ik als de OhZo kalme Lydia raakte hiervan geïrriteerd en gedemotiveerd en dacht B don't kill my vibe, maar kan naar mijn eigen zeggen hier best redelijk kalm op reageren. 

Ik besef me goed, dat dit nare gedrag losstaat van ons, maar tja zie dit maar te onderscheiden in the heat of the moment..die man die met ons mee was gegaan die slikte dit heel even en flipte hem toen. En ja hoor, daar zat ik weer in de bemiddelende rol tussen twee emotionele ontremde lijkende pubers die allebei hun territorium willen bewaken.

Getver...This is not what I signed up for en nu?

Op een gegeven moment werden er met deuren gegooid en gescholden met "nette scheldwoord" zoals egotripper of schoffie.."Je kent me niet " en dat soort dingen. Dan heb ik het geprobeerd te sussen als iedere keer weer en aan de hand hiervan hebben we afspraken gemaakt. Het ging van"  Jij slaapt daar..en jij daar en we laten elkaar met rust en praten niet tegen elkaar, tot er wat meer rust is en dan kijken we wel weer" naar weer samen aan tafel eten en akward vibes te ervaren. Dit was zo draining! Mevrouw hyperventilerend, paniekerig, hij kost misselijk, emotioneel en dan wilde hij het weer goed maken bla bla bla..en ik dacht No, I am stuck.

Dag twee van de vier hebben we even aan tafel gezeten en zij hebben het zo gezegd uitgesproken met elkaar. Dit betekent niet dat ze het eens waren met elkaar of überhaupt de ander uit lieten spreken maar okey..het was het waard, want de sfeer werd er iets beter op. We hebben zelf nog spelletjes weten te spelen met elkaar en een hapje gegeten. Ondanks ik voordat ik een hap kon nemen al hoorde hoe smerig dit eten was en mijn eetlust al gauw verloor, was het een okey dagje. 

Op een gegeven moment merk ik dat iedereen aan boord zit, verkrampt en geforceerd om het gezellig te vinden, ondanks er niemand nu echt van kon genieten. Met veel moeite na het gooien van eten,uitspraken zoals " Je bent een oud lijk die half dood is zonder vrienden en het opnieuw spuien, is uiteindelijk de beslissing genomen dat de man, van boord zou gaan en dat hij zijn eigen weg maar zou vervolgen. Ik wilde het liefst met hem meegaan en was al bijna ready to go tot haar waterlanders vielen en mevrouw aangaf echt nog graag even wilde bijkomen en genieten van de laatste dagen.

Met veel moeite en duidelijke afspraken, heb ik er toch weer voor gekozen om te blijven, maar dan was dit wel de laatste nacht. We hebben nog even een stuk gevaren, een hapje gegeten aan de havens en na geborreld.

We hebben wat semi leuke gesprekken gehad, tot we bij haar thuis kwamen om alles uit te pakken en de gesprekken ineens een super leuke wending kreeg en ik er toch wel met een oké attitude naar terug kon kijken. 

Wat ik uit deze situatie opmaak, is dat ik soms zo'n pleaser kan zijn, zoooo optimistisch, mezelf en de situatie wel eens kan onderschatten.

Ook hoef ik niet de frikkin barmhartige Samaritaan te zijn all the goddamntime.

Ik mag ook ik wel eens goed boos worden, en MIJN grenzen aangeven in plaats van altijd zo gecontroleerd en neutraal mogelijk te willen zijn. Zoals ik mezelf ook vaak neerzet.

Ik heb haar mijn woord gegeven vanuit een bepaalde state of mind en leer opnieuw, dat ik dit best mag heroverwegen als dit toch niet helemaal lekker voelt.

Ik kan compassie hebben voor velen en situaties, maar waar ben ik dan zelf?

Ja ja, ik heb dit gedaan vanuit liefdevolle intenties en hoopte hierbij ook te kunnen genieten van een nieuwe beleving, maar door te blijven in dezelfde vibe, passeer mezelf, simpelweg omdat het mij geen energie oplevert.

Ik ben ervan overtuigd, dat het contact met anderen een two way street is van gelijkwaardigheid en geven/ontvangens, naast dat je elkaars taal "moet kunnen begrijpen" en als men daar niet voor openstaat of er niet capabel in is, dan heb je gewoonweg weg te maken met een mismatch naar mijn idee..dan komt het simpelweg neer op aanpassen of wegwezen..en dat laatste heb ik dus ook gedaan..heel langzaam weliswaar.

Het varen was Aw-someee en heb zeker mijn beleving beleefd...niet de beleving als dat ik had gehoopt of gedacht, maar ja ik zie het leven als een spiegel. Ik zal dit vast wel weer ergens goed voor kunnen gebruiken, zoals het nog beter leren herkennen van de redflags, alarmbelletjes en mijn innerlijk kompas.

Maar that's it for vandaag, volgende keer meer.


Peace n'd Love

XO Lydia


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.